In mijn praktijk kom ik regelmatig baasjes tegen die zeggen:
“Mijn hond is de laatste tijd zo anders…”
Vaak gaat het om oudere honden waarbij langzaam veranderingen ontstaan. Ze lijken wat meer in de war, slapen slechter of worden ineens heel onzeker. Soms zijn het kleine signalen die je eerst nog wegzet als ouderdom, maar die uiteindelijk kunnen passen bij dementie.
Dementie bij honden wordt ook wel het Cognitief Disfunctie Syndroom genoemd. Het is vergelijkbaar met Alzheimer bij mensen. De hersenen gaan minder goed functioneren en daardoor kan een hond gedesoriënteerd raken. Dat kan zich op verschillende manieren uiten, en voor veel baasjes is dat best moeilijk om te zien.
Dag- en nachtritme
Een van de eerste dingen die ik vaak hoor, is dat het dag- en nachtritme verandert. Honden die altijd rustig sliepen, worden ’s nachts ineens wakker en gaan rondlopen. Sommige honden hijgen, piepen of lijken niet meer goed tot rust te komen. Overdag slapen ze vervolgens juist veel meer. Het lijkt alsof hun interne klok niet meer klopt.
Wat ik dan altijd adviseer, is om zoveel mogelijk structuur te blijven bieden. Oudere honden met dementie hebben houvast nodig. Een voorspelbare dagindeling, voldoende beweging overdag en rustige avonden kunnen al veel verschil maken. Soms helpt een klein nachtlampje ook, omdat sommige honden in het donker extra onzeker worden.
Zinderlijkheid bij dementerende honden
Een ander signaal dat veel baasjes erg bezighoudt, is dat een oude hond ineens weer in huis plast of poept. Dat is vaak schrikken, zeker wanneer een hond jarenlang zindelijk is geweest. Toch zie ik dit regelmatig bij dementie. Een hond kan vergeten dat hij naar buiten moet, of niet meer goed weten hoe hij moet aangeven dat hij moet plassen. Soms raakt hij simpelweg het overzicht kwijt en komt hij te laat bij de deur.
Het belangrijkste om te onthouden is: je hond doet dit niet expres. Straf helpt niet en maakt de onzekerheid alleen maar groter. Natuurlijk is het altijd verstandig om eerst medische oorzaken uit te sluiten bij de dierenarts, maar als dementie meespeelt, helpt het vaak om vaker naar buiten te gaan op vaste momenten en de hond zoveel mogelijk rust en voorspelbaarheid te geven.
Verlatingsangst
Wat ik daarnaast ook vaak zie, is dat honden met dementie verlatingsangst ontwikkelen. Sommige honden worden ineens heel aanhankelijk en willen hun baasje geen moment meer kwijt. Ze volgen je overal door het huis, worden onrustig als je wegloopt of beginnen te piepen zodra je je jas aantrekt.
Dat komt doordat dementie een hond onzeker maakt. De wereld voelt minder vertrouwd en minder veilig. De aanwezigheid van het baasje geeft dan rust. Ook hier geldt dat structuur helpt. Een vaste plek in huis waar de hond zich veilig voelt, rustige oefenmomenten en vooral een kalme benadering kunnen ondersteunen.
Dementie bij honden is een verdrietig proces, omdat je merkt dat je trouwe maatje langzaam wat meer de weg kwijt raakt. Toch kun je met geduld, liefde en begeleiding nog heel veel betekenen. Je hond doet niet lastig — hij heeft het lastig.
Herken jij signalen zoals nachtelijke onrust, ineens weer in huis plassen of verlatingsangst bij jouw hond? Neem gerust contact met mij op. Ik denk graag met je mee over wat jouw hond nodig heeft om zich zo prettig mogelijk te blijven voelen.